In 1909 was er in Loon op Zand al een voetbalvereniging. Dat kun je lezen in "De Echo van het Zuiden"  van 12 december 1909. Er staat geschreven:
"Woensdag jl. speelde de voetbalclub VIOS. Alhier een match tegen BVD. 2 van Besoyen. Er was veel animo. Er werd dan ook heftig gekampt. Uitslag 0-0. De strijders hadden veel bekijks. De vóór enige tijd opgerichte VIOS is thuis bij de heer W. Wagemakers^[1] in de Financiën en heeft daar een terrein gehuurd van de heer v. I. te Udenhout."

De vereniging zou niet van lange duur zijn en er volgden nog diverse voetbalclubs die echter geen van allen voldoende levensvatbaarheid bleken te hebben.

Op 1 juli 1926^[2] startte kapelaan Van Hoek met een 14 -tal jongens een nieuwe voetbalvereniging genaamd "R.K.V.V. Uno Animo" (Een van geest).

Als bestuur werd gekozen: Emile den Nieuwenboer, Jasper Schoenmakers, Jan Snoeren, Pieter Monsieurs en Jan van der Velden, respectievelijk voorzitter, secretaris, vice-voorzitter, penningmeester en commissaris. Ook in W. Beerens vond de kapelaan een trouwe medewerker. Dat was nodig want er waren vele ups en downs die Uno Animo meemaakte.

Het speelveld was gelegen aan de Gasthuisstraat (nu van Rijckevorselstraat), het zogenaamde pastoorsterrein. Het clublokaal was bij A. Stalpers, café "Centraal" (nu het café De Vriendschap).

In artikel 13 van het reglement was bepaald dat de materialen zoals goals, terrein en medailles overgenomen zouden worden van de voetbalvereniging "Crescendo" voor de som van ƒ 10,-, waarmee alle rechten en bezit naar de nieuwe vereniging "Uno Animo" gingen.

De contributie, die wekelijks werd opgehaald, bedroeg voor leden boven de 17 jaar 10 cent per week en onder de 17 jaar 5 cent per week. In geval van werkloosheid, ziekte en militaire dienst waren de leden vrij van contributie.

In het eerste seizoen kwam Uno Animo met één elftal uit in de competitie van de R.K.V.B. district Tilburg. Het jaar daarop kon met twee elftallen gestart worden. Het speelveld had geen afrastering. Wanneer er gevoetbald moest worden, werd het veld omheind met jute zakken, zodat niet-betalende bezoekers geen gelegenheid kregen de wedstrijd te volgen. Later kwamen er een houten afrastering en houten kleedkamers. De opening werd op 9 oktober 1932 verricht door kapelaan Verbunt. Het ging Uno Animo zo goed dat ze veranderde van speelveld. Dit veld lag dicht bij de toenmalige Ruïne.

Het was echter maar voor één jaar, want intussen was het veld klaargemaakt en ingezaaid dat nog lang het hoofdterrein van Uno Animo bleef.

De houten afrastering en de kleedkamers verhuisden eveneens mee. Op 30 juni 1935 werd het terrein ingezegend door pastoor Schoenmakers. Voor deze gelegenheid was de "Spartaan", een voetbalvereniging uit Rotterdam, uitgenodigd voor een vriendschappelijke wedstrijd.

De "Spartaan" arriveerde om 2 uur bij de kerk, waarna men in optocht naar het terrein aan de Kasteellaan ging. Door de Oisterwijkse Radio-Centrale was een geluidsinstallatie aangebracht, compleet met luidsprekers en microfoon, waarmee tijdens de wedstrijd muziek ten gehore werd gebracht.

Uno Animo uit de jaren 1935-1936. Op de achtergrond de toenmalige "Ruïne". Staand v.l.n.r. W. van Someren, H. van der Velden Pzn (Udenhout), J. van de Leur, Jac. Steer, W. Wouters, H. van der Velden Pzn, B. Jansen, Fr. Vera, D. van Someren. Zittend v.l.n.r. H. Mols, W. Coomans, Jos. van Hest.

Zondag 30 augustus 1936 werd het 10-jarig bestaan gevierd.

Er waren toen drie elftallen die in de competitie speelden, verder één jeugdelftal dat deelnam aan de competitie in de R.K.J.C. afdeling Langstraat.

Bij het 12½-jarig feest van Uno Animo zorgde de in 1937 opgerichte supportersvereniging voor een extra feestelijk tintje. Ze bood de vereniging een clubvlag aan. Deze dag werd begonnen met een H. Mis en Communie, waarna het ontbijt volgde in het clubhuis bij Wed. Coomans.

De oorlogsjaren waren een moeilijke tijd, ook voor de voetbalverenigingen.

De competitie werd op beperkte schaal voortgezet. Promotie of degradatie was uitgesloten. Er kwam een fusie van diverse voetbalbonden. Het predikaat van Koninklijk of Rooms-Katholiek werd verboden. Ook de Uno Animo-kleuren rood-wit-blauw moesten verdwijnen.

Toch zou op 27 juli 1941 het 3^e lustrum gevierd worden. De geestelijk adviseur, kapelaan J. van Vugt, schreef in het jubileumboekje het volgende:

"Was het derde lustrum onder gewone omstandigheden al voldoende om zijn beste beentje nu eens anders dan bij het voetbalspel vooruit te zetten, nu deze heugelijke gebeurtenis samenvalt met het roemrijke behaalde kampioenschap van Uno Animo 1 in de klasse 4 van de N.V.B. en met hare promotie naar de derde klasse van de N.V.B. kunt ge begrijpen dat het ons actief bestuur toch wel wat al te machtig werd om deze schitterende gebeurtenissen op voetbalgebied niet eens feestelijk uit te vieren."

Tijdens de receptie, gehouden in het clublokaal bij Wed. Coomans, werd het openingswoord gesproken door de voorzitter Jos. van Hest. Ook werden twee medeoprichters gehuldigd, namelijk W. Beerens en M. Vera.

In de oorlogsjaren '40-'45 was het ledental nogal uitgedund. Het speelveld leek een akker, de houten omheining en de kleedkamers waren gesloopt en het verdere materiaal was zo goed als onbruikbaar. Bovendien viel de toenmalige bekwame leiding door diverse oorzaken uiteen en er moest een overwegend nieuw bestuur komen.

Uno Animo maakte een moeilijke periode door en de toekomst zag er niet bepaald rooskleurig uit.

Met de komst van een gewijzigd bestuur werd Uno Animo nieuw leven ingeblazen. Het eerste probleem was het speelveld, dat zoals gezegd, meer de aard had van een akker. Gelukkig kon men terecht op een weiland van Klaas Vos (nu bungalowpark). Dit weiland werd verhuurd op voorwaarde dat de eigenaar het recht had er door de week zijn koeien op te laten grazen. Dus wilde men 's zondags spelen, dan moest een dag tevoren het weiland schoongemaakt worden.

De kegelbaan van P. Coomans fungeerde als kleedruimte. Ook heeft men nog enkele keren gespeeld op de weilanden achter Vermeulen ter hoogte van waar nu de serviceflat is.

In het seizoen 1948-'49 speelde Uno Animo weer op haar eigen terrein met nieuwe kleedkamers. Het succes bleef niet uit. In datzelfde seizoen werden ze kampioen en promoveerden naar de 3^e klasse van de K.N.V.B. Dit zou echter niet van lange duur zijn, want het jaar daarop degradeerden ze, maar het volgende seizoen werd er opnieuw gepromoveerd. 

Het 25-jarig jubileum werd op grootse wijze gevierd in 1951. Daarvoor was zelfs een feestcomité in het leven geroepen. De feestcommissie stond onder leiding van M. van Esch. Door de voorzitter Q. de Jong werden 3 jubilarissen gehuldigd.

Het ledental groeide en Uno Animo kreeg een tweede speelveld in 1957. Een jaar later werd het nieuwe clubgebouw/kantine met kleedlokalen en douches feestelijk geopend.

Hiermee kreeg Uno Animo een accommodatie waarop vele verenigingen uit de omgeving jaloers konden zijn.

Doordat er meer oudere spelers kwamen die graag buiten de competitie een partijtje voetbal wilden blijven spelen, werd er in 1962 een veteranenafdeling opgericht. De clubavonden van de veteranen werden vastgesteld op de laatste vrijdag van de maand.

En er gebeurde meer dat jaar. Er kwam zelfs Engels bezoek bij Uno Animo. In de "Echo van het Zuiden"  van 8 juni staat geschreven:

"Engels bezoek aan Loon op Zand.
Zaterdag 9 juni krijgen wij in Loon op Zand gelegenheid kennis te maken met het Engels voetbalspel. Het bestuur van Uno Animo heeft nl. contact opgenomen met de Erith en Belverdere Football club. Deze vereniging komt as. zaterdag om 7 uur een wedstrijd spelen tegen het eerste elftal van Uno Animo terwijl om 5 uur een jeugdelftal van Stepherson West Minster tegen de Uno Animo junioren van 14-16 jaar speelt.

De Erith en Belverdere Football club komt uit de directe omgeving van Londen en is een van de sterkste amateur-teams van Engeland. Zij waren oa. finalisten in de FA. amateur Cup, kampioen van de South Eastern Combination, winnaars van de Corinthian Leaque Neale Trophy enz."

Het beloofde een interessante kennismaking te worden voor Loon op Zand en een gang naar het voetbalveld zeker waard. Het is jammer, maar de uitslag staat niet vermeld.

Uitreiking van de Willem Beerens-wisselbeker, een pupillentournooi dat vele jaren is gehouden. Op het bordes v.l.n.r. J. Ligtenberg, A. van Veldhoven, W. Beerens, P. Kemmeren, A. van der Made, F. Vera.

Op zondag 6 mei 1965 gebeurde er wat in 1953 tegen Oss niet lukte. Die zondag werd een spannende wedstrijd gespeeld, Uno Animo - RAC. Er kwamen 2500 bezoekers om de wedstrijd te volgen. De club die won, behaalde het kampioenschap en promoveerde naar de 2^e klasse.

Periode 1964-1965. Het kampioenselftal dat promoveerde naar de tweede klasse.

Staand v.l.n.r. P. Hendriks (trainer), W. Coomans, J. Meijer, A. van de Broek, J. van Wanrooij, J. van de Ven, M. van Noije, W. van Noije, H. van der Velden Pzn (leider).

Zittend v.l.n.r. P. van der Velden Hzn, K. Pijnenburg, H. Leermakers, G. Spapens, H. van der Velden Hzn.

Bij de stand van 2-2 kreeg even voor tijd RAC een penalty te nemen. Die werd gemist. Amper vijf minuten later werd een penalty toegekend aan Uno Animo. Deze werd op vakkundige wijze door Jan Meijer ingeschoten. Het feest voor Uno Animo kon beginnen.

Direct na de wedstrijd verzamelden alle spelers zich in hotel Brands (Gouden Laars), waar een diner voor hen klaar stond.

In de clublocatie zaal "Concordia" werd na een rondwandeling, begeleid door de beide harmonieën, een receptie gehouden.

Tijdens de receptie werd geld onder couvert aangeboden, dat door de Loonse bevolking bijeen was gebracht om daarmee de jeugd in de voetbalsport tegemoet te komen.

Ongetwijfeld zal in die dagen het bekende lied gezongen zijn, waarvan het eerste couplet als volgt klinkt:

Een dagje stappen, de dag na het behalen van het kampioenschap in 1965.

"En Uno is een clubje, staat overal bekend Bij storm en bij regen, is Uno weer present
Al schieten ze tegen de goalpaal en dan weer tegen de lat
Dan zeggen de Uno-luitjes, we hebben pech gehad
Refrein: En adie jee jee jee en adie jo enz."

In het seizoen 1966-1967 ontstond de unieke kans om in de eerste klasse te komen. Samen met Budel en Longa stond Uno Animo op de eerste plaats. Maar in de beslissingswedstrijden werd deze kans echter verloren. Wel behaalde Uno Animo in dat jaar de districtsbeker van de K.N.V.B.

Doordat het ledenaantal drastisch gegroeid was, werd er uitgezien naar een betere accommodatie. Zo ontstond het fraaie complex waarvan de journalist van "De Maasroute" bij het 50-jarig jubileum van Uno Animo in 1976 schrijft:

"Op dit moment heeft Uno Animo de beschikking over een fraai geoutilleerde accommodatie. Dankzij de medewerking van de gemeentelijke overheid speelt de vereniging op een drietal uitstekende velden en een oefenveld met verlichting.

Het hoofdveld heeft een overdekte tribune met 200 zitplaatsen en het publiek kan in de pauze een lekker kopje koffie of een andere consumptie gebruiken in een ruime luxe kantine.

De kleedgelegenheid en de scheidsrechteraccommodatie voldoen ruimschoots aan de eisen van deze tijd.

Het gemeentelijk sportcomplex aan de Klokkenlaan is een lust voor het oog, omdat de velden afzonderlijk zijn gescheiden door twaalfduizend bomen en struiken."

Of het aantal bomen en struiken klopt, is mij niet bekend. Wel kunnen we vaststellen dat het 50-jarig jubileum op gepaste wijze gevierd is. Het begon met een jubileumwedstrijd tegen Willem II uit Tilburg op 1 augustus 1976 en eindigde met een receptie en een feestavond op 28 augustus.

Het eerste elftal van Uno Animo in 1976. V.l.n.r. J. Boons (verzorger), J. Metzemaekers, P. Paymans, B. Haans, H. van Loon, J. van Corstanje. Zittend v.l.n.r. P. van Laarhoven, L. Boons, J. Ijpelaar, Jack. Jansen, B. Vromans, J. Jansen.
Op deze foto ontbreken R. van der Velden Hzn, J. van der Heijden en H. Wijkmans (trainer).

Omdat de emancipatie ook tot de voetbalwereld doordrong, werd er in 1980 met een meisjes/damesafdeling gestart. Ze spelen vanaf het seizoen 1981-1982 in competitieverband.

Ondanks de wisselende prestaties van het eerste elftal dacht men intussen volop aan de viering van het 60-jarig bestaan van de vereniging. Er werd een jubileumcommissie aangesteld. Deze bestond uit 13 personen met als voorzitter M. Fijen. Aangezien het ledental flink was toegenomen, kon dit feest niet plaatsvinden in de kantine. De gedachten gingen uit naar het plaatsen van een feesttent.

Om de kosten te dekken vond een loterij plaats met als hoofdprijs een auto. Er was een heel afwisselend programma samengesteld zowel op gebied van sport als muziek.

En ter afsluiting van de feestweek werd in de feesttent een eucharistieviering gehouden, voorgegaan door pastoor Simons met medewerking van het mannenkoor "St. Cecilia". Na de H. Mis werd de dag voortgezet met frühschoppen.

In 1986 werden ook de statuten gewijzigd. Doordat het Bisdom Den Bosch het nut niet inzag van een voetbalvereniging met Rooms-Katholiek predikaat, kreeg Uno Animo geen toestemming meer het R.K. voor hun clubnaam te zetten.

In 1987 degradeerde Uno Animo, zodat ze in het seizoen 1988-'89 uitkwam in de eerste klasse van de afdeling Noord Brabant. Dit was echter een dieptepunt, dat men snel te boven kwam. De jaren die volgden waren een aaneenschakeling van degraderen en kampioen worden. Het afgelopen jaar werd er wederom gepromoveerd en komt Uno Animo nu bij de viering van het 70-jarig bestaan weer uit in de 3^e klasse van de K.N.V.B.

Enkele algemene gegevens zijn:

Uno Animo heeft nu ongeveer 430 leden. De vereniging kan bogen op een groot aantal vrijwilligers.
Er spelen 27 elftallen, verdeeld in:   

Bronnen:
      •-          Het Uno Animo-reglement
      •-          "De Echo van het Zuiden"
      •-          "De Maasroute"
      •-          Diverse jubileumboekjes van Uno Animo

Uno Animo-leden die mij hebben geholpen wil ik bij dezen hartelijk danken.

Tiny van Iersel-Brouwers

1 Waarschijnlijk is hier bedoeld Willem Wagemans (1825-1920), leerlooier van beroep, die tevens café hield in zijn pand aan de Klokkenberg (thans Kasteellaan 23).

2 Ondanks het feit dat ik drie verschillende oprichtingsdata ben tegengekomen, heb ik besloten 1 juli 1926 als juiste datum aan te houden omdat deze datum wordt vermeld in het reglement dat kort na de oprichting is opgesteld. Andere data zijn 1 juni en 26 juni.